Bugün: 20.08.2018

YETER KOMŞUMA DOKUNMA!


Biz Gökçeada’da Türkiye’nin dört bir yanından gelmiş insanlar olarak bir arada yaşıyoruz. Kimi zaman birbirimize kızıyoruz, kimi zaman küsüyoruz ama farklılıklarımızla birbirimizi seviyoruz. Birbirimizi sevmesek de birlikte yaşamak zorunda olduğumuzu, dolayısıyla belirli oranlarda iletişim halinde olmamız gerektiğini biliyoruz. Örneğin aynı yapıyı paylaşanlar ne kadar anlaşamazlarsa anlaşsınlar acil durumlarda birbirlerine ihtiyaçları olduğunu biliyor. Dolayısıyla da kızgınlık, kırgınlık ve kavgalarda belirli düzeyde tutmaya gayret ediyoruz. Şimdi şöyle bir durumu hayal etmenizi istiyorum. Dört daireli bir binada yaşıyorsunuz. Yan komşunuz var, alt komşunuz var, bir de yan komşunuzun alt katındakiler var. Yan komşunuzun alt katındakilere birkaç yıl önce karşı mahalleden gelmişler saldırmışlar. Komşunuzun birkaçı ölmüş, bazıları yaralanmış, bazıları da sakat kalmış. Siz çok istemişsiniz ama saldırıya katılamamışsınız. Ancak saldırganlarla iyi ilişkilerinizi sürdürüyorsunuz. Son zamanlarda alt komşunuzla ciddi sorunlar yaşıyorsunuz ve daha önce diğer komşunuza saldıranları bu kez de alt komşunuzla dalaşmaları için davet ediyorsunuz. Karşı mahalledeki saldırganları yüreklendirecek, destek olacak her türlü çıkışı yapıyorsunuz. Bu arada tutumunuzu değiştirmeniz için yan komşunuz sizi sürekli uyarıyor. “Bak böyle yapma, sonun fena olacak” diyor. Ancak siz hiç aldırmadan her üç komşunuzla dalaşıp duruyorsunuz. Neticede karşı mahalledeki komşulara güveniyorsunuz. Karşı mahallerdeki komşular alt komşuya saldırdıklarında ortalığı talan edebilecek güçteler, belki yan komşuya da hadlerini bildirebilirler. Ancak önünde sonunda kendi mahallelerine dönmek zorundalar. Onlar gittikten sonra siz gece gündüz kapı komşularınızla baş başa kalacaksınız. Kendinizi güvende hissedebilir misiniz? Bu yaptığınız akla ve vicdana ne kadar uyar? Bilerek ve isteyerek talana, cinayete, katliama göz yummak ve hatta bunların gerçekleştirilmesini yüreklendirmek hangi insani değerlerle kesişiyor?  Uzunca bir süredir kendimi karşı mahalleliye komşularını dövdürtüp öldürten komşu gibi hissediyorum. Böyle hissetmekten hem hiç hoşlanmıyorum hem de bu evde bulunduğum için utanç içindeyim. Artık bu utanç ve hoşnutsuzluk hissiyatından çok sıkıldım. Yeter artık komşular birbirlerini rahat bıraksın. Herkes huzur içindi olsun. Sadece huzur istiyorum, huzur. Kavgasız, savaşsız yaşamak bu kadar mı zor? 

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 1442